‘Waar plezier is, worden dingen verloren. Zeker in de zomer. Mensen smeren zich in met zonnebrand. Glibberig. Vingers zetten uit van de hitte. In het water koelen ze weer af, en hop, zo’n ring glijdt in het water. Bij een goedbezocht strandje vind je er wel vijftien of zestien op een dag.’

De zoeker woont met zijn vriendin in een huis in een dorp in het noorden. Lees verder…

‘M’n hele huis staat er vol mee. Kinderliteratuur staat in de slaapkamer, peuterboekjes onderaan. De logeerkamer staat vol met tienerboeken, fictie in de woonkamer. De badkamer en de wc probeer ik boekvrij te houden, in de keuken lukt dat niet altijd. Ik hoorde hiervan en ik dacht: zo kom ik eindelijk van m’n boeken af.’

De doktersassistente heeft haar boek in plastic verpakt en is naar het oude burgerweeshuis gefietst. Lees verder…

‘Ik doe één uur verzoekplaten en één uur Kwistig met Klassiek. Die naam heb ik zelf niet verzonnen, hoor. De verzoekplaten zijn tussen negen en tien, m’n eigen uurtje tussen tien en elf. Een rottijd, want om kwart over tien krijgen ze hun slaappil. Eigenlijk doe je het alleen voor die paar mensen die niet kunnen slapen.’

Ze zit achter de microfoon in de studio. Begane grond, bij de nooduitgang en het mortuarium. Lees verder…