Ik wilde weg uit Los Angeles. Dat heb ik de afgelopen tweeënhalf jaar vaker gewild. LA blijft een harde stad, des te harder omdat het een immigrantenstad is, een plek waar de meeste mensen niet geboren worden, maar uit vrije wil naartoe komen. Door die vrije wil ga je geloven dat al je geluk in LA je eigen verdienste is; al je ongeluk is je eigen schuld.

Het goede nieuws is dat je altijd weg kunt als het je niet zint. De laatste tijd zinde LA me niet. Ik had genoeg van de smog, de files, de antwoordapparaten waarachter mensen zich verscholen. Dus hakte ik de knoop door. Lees verder…

Elvis wil naar Japan. Daar komen zijn Playstation-helden vandaan: Inuyasha, het meisje dat door de tijd reist, en Initial D, een tofukoerier die zich ontpopt tot straatracer. Internet heeft Elvis thuis niet, maar op dvd’s heeft hij gezien hoe mooi het is in Tokyo en Okinawa. Het moet de eerste vakantie van zijn leven worden. Lees verder…

In een suburb van Dallas ontmoet ik Bruce, de broer van een vriendin van me uit Los Angeles. Als ik in Texas was, moest ik hem eens opzoeken, had ze gezegd, hij had een interessante kijk op het leven.

Bruce is objectivist, een filosofie bedacht door de schrijfster Ayn Rand. De mens leeft om te produceren, vindt hij. Lees verder…